Ακόμη κι αν είσαι πικραμένος Πασόκος ή Νεοδημοκράτης, που δε σου πάει το χέρι να «ρίξεις» κάτι άλλο, τί είναι πιο σημαντικό; Η χώρα σου που κινδυνεύει ή το «κόμμα»; Αν είσαι απλά αδιάφορος, τότε δυστυχώς είσαι κι εσύ μέρος του προβλήματος και μάλιστα αποτελείς χειρότερο πρόβλημα από αυτό των διεφθαρμένων πολιτικών.
Θεωρούμε τη «Δημοκρατία» ως δικαίωμά μας και σωστά πράττουμε. Αλλά είναι ΚΑΙ υποχρέωσή μας! Είναι υποχρέωσή μας να πολιτικοποιούμαστε, να κρίνουμε, να έχουμε άποψη και να την εκφράζουμε. Η άποψη και η συμμετοχή στα «κοινά» αποτελεί έμπρακτο ενδιαφέρον για τους φίλους μας, την οικογένειά μας, τους γονείς μας, τα παιδιά μας.
Αφού με τα τερτίπια του εκλογικού νόμου, η αποχή, το άκυρο και το λευκό ΔΕΝ αποτελούν πλέον διαμαρτυρία καθώς προσμετρούνται ως ψήφοι του πρώτου κόμματος, αυτό το 34,94%, το οποίο είναι κάτι παραπάνω από «ο ένας στους τρεις», με την αποχή τους απορρίπτουν το Δημοκρατικό καθεστώς. Αυτό θεωρώ πως είναι το τραγικότερο αποτέλεσμα αυτών των εκλογών.
